Bu yazı kısaca bazı anların ardından hissedilen huzur, mutluluk ve kalpte tamamlanan eksik bir parçanın hikayesini anlatıyor.
Bazı günler takvimdeki diğer günlerden farklı görünmez. Ama o gün sabah farklı şekilde başlar, güneş daha bir ışıltılı parlak doğar, renkler daha bir canlı şekilde görünür. O gün bittiğinde insan, hayatının ikiye ayrıldığını hisseder: o günden önce ve o günden sonra. Dün benim için böyle bir gündü.
Ama ben bu günde neler yaşandığından değil bana nasıl hissettirdiğini anlatmak istiyorum. Çünkü bazı anların dili olmuyor. Ne kadar anlatmaya çalışırsam çalışayım o an yaşanılanlar ve hissettirdikleri kelimelerin sınırlarını aşıyor.
Hislerimi anlatmak istiyorum dedim ama bazı duygular ve hisler de anlatılmıyor... Ne kadar uğraşsam da yaşanılan anları kelimelere sığdıramıyorum. Bildiğim tek şey, uzun zamandır ilk kez kendimi tamamlanmış hissettiğim...
Sanki yıllardır içimde eksik duran bir parça sessizce yerini buldu. Sanki uzun bir yolculuğun sonunda aradığım huzura ulaşmış gibiydim. Mutluluk, güven ve huzur aynı anda kalbime dokundu.
Belki de bazı hisler yaşanmak için vardır, anlatılmak için değil. Ama yine de bu günü her yere yazmak istiyorum. Bir sayfanın köşesine, bir takvimin üzerine, yıllar sonra dönüp okuyacağım satırların arasına...
Çünkü bazı günler unutulmak istenmez. Bazı günler vardır, insan daha yaşarken unutamayacağını bilir. Böyle günler insanın hayatına sessizce dokunur ve ardından hiçbir şeyi eskisi gibi bırakmaz. Dün de benim için öyle bir gündü.
Yıllar sonra hangi mevsimde olduğumuzu, havanın nasıl koktuğunu, kalbimin nasıl çarptığını, nasıl beklediğimi hatırlayacağımı biliyorum. Çünkü bazı anlar hafızada değil, insanın kalbinde yer eder.
Dün sadece çok güzel bir gün değildi. Uzun zamandır hissetmediğim kadar mutlu, huzurlu ve güvende hissettiğim bir gündü. Bu yüzden üzerinden yıllar geçse bile, dünün bende bıraktığı hissi unutmayacağımdan eminim...nice böyle günlere💕🩷💗💓💞💘